اما اگر بشکند...

دیگر اعتراض نیست

التماس است

هرچی صادق تر باشی بیشتر بهت دروغ می گویند

هرچی دلسوز تر باشی بیشتر سرت کلاه می رود

هرچی قلبت را راحت تر در اختیار بگذاری راحت تر لهش می کنند

این روزها دارم می میرم

 اینقدر آتیشم نزن

قلبم را پس نمی گیرم

دعا کنون گریه کنون

سرم را بالا می گیرم

همش تو فکرم که یک روز

تو را دوباره ببینم

خواستی بهم فکر نکنی

یادت بره قرار ما

تا کی می خواهی فرار کنی

از بازی های روزگار

اما همه عاشق ستاره ها می شوند

یادمان باشد دیدن چشمک ستاره ها

گریه ی ابر ها را از یادمان نبرد

                             داد می زند تو سینه

                                                       همش بهانه می گیرد

                                                                                   می خواهد تو را ببیند

                                                                      ((من دوستت دارم))

                                                                                                       مهم نقد ادبی خوب است.

                                       پس به جای گرفتن جای دیگران

                                                                           به دنبال پیدا کردن جای خودت باش

چارلی چاپلین

وقتی به صفر برسد باید جوابش را بدم.

جوابی که همیشه ازش فرار می کردم

سوالی که نمی دانم جوابش چی می تواند باشد.

کاش می توانستم جوابش را ندم

دنیاش به جواب من بند است

کاش گفتن حقیقت برایم راحت بود

کاش ................

کاش بتونم بهش بگم .................

    باران بهانه است

                                     آسمان دلش برای بوسیدن زمین تنگ شده است.

پاییز بهونه است

                            برگ از درخت خسته شده است

من یک بار گفتم برای همیشه نمی خوامت

اما تو...............

چرا دوباره میای چرا دوست داری داغونم کنی

چرا نمی ذاری این چند ماه هم بگذرد

بگذار همه چیز تمام شده فرض شود

خواهشا".....................

فدای لحظه هات همه ی لحظه هام

بدون حضورت ...

عیدت مبارک

              نمی تونه واسه تو باروون بباره

                     تو برو بذار که غنچه گل بیاره

 دیگه دوست نداره خودت می دونی

       نمی خواد که بی خودی به پاش بمونی

              قصه ی عشق را در گوشش بخونی

        دیگه دوست نداره

                                                                                      ساحل دستش را نمی گیرد

                                                                       هیچ گاه برای رسیدن به ساحل

                                                              تلاش نمی کرد

                                                       ومن .............

                                             اگر می دانستم

                                    تو این طور میروی

                         هیچ وقت................................

           کاش................

                   کاش.............

                             کاش....................

                                            کاش قلب آدم ها

                                                      مثل آدم برفی

                                                              سفید بود

                                                                        اما مثل آن سرد نبود

حالا دیگه نه دوستش دارم و نه ازش بدم میاد.

                                                                  یک جور خلاء کامل

چند وقت است به خودم آمپول بی حسی تزریق می کنم تا بهش فکر نکنم.

به قول یک همکلاسی: برای هر کسی همان قدر ارزش قائل شو که برات ارزش قائل است.

وتازه به حرف دوستی رسیدم که می گفت:

                             آن هایی که در باران برایت می میرند

                                                             وقتی آفتاب میشه همه چیز یادشون میره

                         سر به دامن سیاه شب نهاده اید

ای ستاره هاکز آن جهان جاودان

                        روزنی بسوی این جهان جاودان گشاده اید

رفته است و مهرش از دلم نمی رود

                        ای ستاره ها چه شد که او مرا نخواست؟

ای ستاره ها‌ ستاره ها ستاره ها

                         پس دیار عاشقان جاودان کجاست؟

حالا می فهمم آن همه شعار و حرف آن همه عشق همه اش دروغ بود. پوچ بود.

اصلا"نمی دانم چی شد که بهت دل بستم تمام شب و روز و فکر و ذکرم شدی.بی بهانه دوستت داشتم برای دوست داشتنم هیچ چیز ازت نخواستم فقط خواستم رهام نکنی اما تو این خواسته ی من را هم قبول نکردی.یک نفر که خیلی برام عزیزه بهم گفت:مقصر من بودم. اما اینکه من ازت خواستم رابطه ی ما پاک باشه چیز زیادی بود که تو قبول نکردی و این طور ازم انتقام می گیری؟

با تمام وجودم دوستت داشتم.هنوزم دارم.تمام نوشته هام برای تو و به خاطر عشق به تو بود اما از این به بعد دیگر نمی دانم برای کی بنویسم.نمی دانم چه قدر طول می کشه تا فراموشت کنم .اما می دانم که تا همیشه دوستت دارم .

اما این را بدان که:

                                   کار تو لجبازی نیست.انتقام است

بهار نداره سالم

دوست دارم همیشه

قشنگترین خیالم

که هر وقت آمدی اسمت را روش بنویسی

و هر وقت خواستی بری  اسمت را از روش پاک کنی و بری

 بدون اینکه اثری ازش بمونه

 از این اختراع غریب بشر

که مدام جای خالی حضورت را

به رخ دلتنگی های تنهاییم می کشد

ی آتش و شعله های غم درونم را سوزاند به کنارم باز گردی و فانوس شب های گرفته و غمناکم شوی

که سنگ صبورم تویی.

آری نامم را ای دوست عزیز به قطره ی چکیده از شمع می نگارم و نشانم را به گلبرگ پژمرده ی شقایق

می سپارم و تو ای دوست من نامم را بدان و نشانم را دریاب و اگر نامم به اندیشه ات نمی گنجد من

برایت می گویم:

نامم غریبه و شهرتم اسیر سرنوشت با دوستانی که در دوران زندگانی ام گام گذارده اند. پس ای امید

شب های تاریک من بگذار شب های سرد زمستانی در کنار تو باشم.

دلم می خواهد آن قدر بگویم از لحظه های تلخ جدایی تا دنیا باور کند امید من تویی وتو می روی و آتش

بر جانم می زنی.

بر تو تابیدم اما تو تا کمی گرم شدی

گفتی:گرمای تو آن گرمای همیشگی نیست

اما من هنوز همان خورشیدم

این تو بودی که در شب سیاه تا چشمانت

در تاریکی به ستاره ای افتاد .خورشیدت

را فراموش کردی ماه من

ولی این را بدان که زندگی بدون خورشید

ممکن نیست

                           دیدنت را

در شب های تنهایی خود انتظار می شم

گل عشق را در خود می شکنم...........

                                              و تنها.............

قطره ای از باران چشمان تو

آن را به ثمر خواهد رساند

                                      و اکنون.................

فاصله ی من و تو

                                     تنها........

به اندازه ی یک تار موی زیبا

                                        به اندازه ی یک قطره اشک

                      از چشمان من و توست

 سیاه تو وجود دارد که من را به سمت تو می کشاند.

خیلی سخت است که تو را با تمام خاطرات یک ساله ات فراموش کنم

 هر روزی که می آید و هر جایی که می رم یاد تو و خاطراتمان می افتم .هزار بار به

خودم گفتم که تو را دوستت ندارم اما تا بهت فکر می کنم چشمانم پر از اشک

میشود.

و تازه می فهمم که دارم به خودم دروغ می گویم.

تو از من یک ظاهر شاد می بینی اما پشت این چهره دو تا چشم وجود دارد که پرده ی

اشک آن ها را پوشانده اما چون بهت قول دادم که گریه نکنم اشک هایم سرازیر

نشده خشک می شوند.

نمی دانم این وضع تا کی ادامه دارد و من کی به نبودنت عادت می کنم اما این را می

دانم که روحم دیگر طاقت ندارد.

از این که تو را ببینم اما مجبور باشم مثل بقیه باهات سلام و احوال پرسی کنم .از دور

 نگات کنم و تو هم تا متوجه سنگینی نگاه من شدی یا سرت را پایین بندازی یا از

جات بلند شوی و بری خسته شدم.

توی این بازی هر دوی ما ضربه خوردیم اما بزرگترین ضربه را من خوردم که به خاطر تو

هم سلامتی ام و هم عشقم را از دست دادم.

بری اولین بار بود که من حاضر شده بودم برای دل کس دیگری تصمیم بگیرم اما تو

حداقل انتظار من یعنی درک حالم را هم بر آورده نکردی اما مهم نیست من تا پای

 جونم سر تصمیمی که گرفتم هستم حتی اگر تو فکر کنی کار من خیانت است.

دوست داشتن دل می خواهد نه دلیل

                                                 تو دنبال دلیلی و من پیرو دل

عید یعنی عکسی از من و تو کنار هم

عید یعنی دلتنگی روز افزون من

عید یعنی دلم می خواست اینجا بودی

عید یعنی ورق نامه ای که روی سفیدیش نوشتم((گلم عیدت مبارک))

عید یعنی بوییدن تمام یادگاری هات

عید یعنی خواب تو را دیدن

عید یعنی دفترچه ی خاطرات و چند نامه

عید یعنی تکرار صدایت وقتی می گفتی دوستت دارم

عید یعنی باز کردن چشمانم روز اول و یادآوری اینکه تو دیگر نیستی

عید یعنی تحمل یک سال دیگر بدون تو

عید یعنی لحظه لحظه و هر جا منتظرت بودن

عید یعنی از همه عیدی گرفتن به جز تو

عید یعنی دست همه را گرفتن به جز تو

عید یعنی پناه بردن به طبیعت به جای آغوش تو

عید یعنی دیگر تو را از دست دادم

عید یعنی زندگی بدون تو

عید یعنی از این به بعد مرگ هم بدون تو

میان یکدیگر تقسیم کنیم.

چگونه فراموشت کنم:

که از خرابه های هرزگی به قصر سفید عشق هدایتم کردی وعاشقی بی قرار و یاری با وفا برای خویش

ساختی و برای اشک های او شانه هایت را ارزانی داشتی وبا صداقت عاشقانه ات دلش را به درد آوردی

چگونه فراموشت کنم:

که سال ها در خیالم سایه ات را می دیدم و تپش قلبت را احساس می کردم.

در انتظار روزی که تو را زیبا تر و مهربان تر از همیشه در مقابل دیدگانم دریابم و دستان گرمت را دوباره به

دستانم بفشارم.

                                                       چی شده باز که اشک غم جاری شده تو خنده هات

من به فدای هق هقت این جوری داغونم نکن

                                                                با خنده هات عاشق شدم با گریه ویرونم نکن

ببین با گریه های تو دلم چه آسون می گیرد

                                                              گریه را بس کن گل من دل دیگه داره می میره

فدای تو با گریه هات این دل را دیوونه نکن

                                                             دلم با خندت سر پاست قصرشو ویروونه نکن

صدایم کرد به عقب بر گشتم او هم ناراحت به نظر می رسید.

....!

باز هم صدایم کرد اما این بار آرام تر .کمی صبر کردم.هیچ نگفت فقط نگاه می کرد و ساکت بود.

انگار خودش هم نمی دانست چه می خواهد بگوید.

رویم را برگرداندم.سر تا سر جنگل بود که اطرافمان را گرفته بود. هیچ آدمی به چشم نمی آمد.چند قدم

جلوتر رفتم.تصمیمم را گرفتم .قدم هایم را تند تر کردم و به سمت جلو حرکت کردم.

....!

باز هم صدایم کرد .بر نگشتم .کمی که دور شدم آرام آرام در مسیری که پیش رو داشتم .راه افتادم.

درختان جنگل.همه جا حس می کردمت.اما پیدات نمی کردم. می فهمیدمت اما....

تمام زمستان را در پاکی و سپیدی برف.در سرمای سنگین دلی بی روح کوچه های یخ زده ی محله تان

اما نیافتمت.

تو بودی اما تو را گم کرده بودم.در وجودم سرما بر سنگینی غم گمشدنت می افزود و دل گرفته ام حال

شکستن بر وجودش نمانده بود.

بهار شد.در کوچه های سرخ و سبز رزها و یاس ها پی ات گشتم.حتی صدای پایت را نیز کنار چشمه ها

احساس می کردم.

دوستت داشتم بیش از همیشه وپیدایت روشن تر از گذشته. وقتی که درختان مرده را دوباره زنده

گردانیدی و جوجه گنجشک ها چشم به جهان زیبایت گشودند. تو را احساس می کردم با تمام وجود.